Nieuwe weblog

Ik ben bezig met een nieuwe weblog voor de 2 boys, het adres staat hieronder. Deze is nog "under construction". Voorlopig zal ik er 2 in de lucht houden, maar over een tijdje zal deze (casjansen.groeimee.nl)  verdwijnen. Zo krijgen we ruimte voor Cas & Tijn...

www.cas-en-tijn.groeimee.nl

Tijn!

Zaterdag om 18.28 uur is Tijn geboren! In de auto op weg naar ons eigen huis braken mijn vliezen. We waren ergens halverwege en zijn maar weer omgedraaid. De auto zat volgepropt met spullen, Max zat achterin, de fietsen zaten achterop en Cas lag te pitten in zijn stoeltje. Onderweg verloor Sander nog zijn zonnebril, die had hij even op het dak van de auto gelegd bij het checken van mijn broek en de autostoel. De bril hebben we via een paar avontuurlijke acties weer teruggevonden midden op de weg. Eenmaal onderweg naar het ziekenhuis bleek er een wegomleiding te zijn. Dat wisten we eigenlijk wel, maar hadden we voor het gemak even weggefilterd. De terugweg heeft ons heel wat telefoontjes, bloed, zweet, tranen & bijna 1,5 uur gekost. Op zich voelde ik me prima, maar het was allemaal heel spannend. Eenmaal in het ziekenhuis was oma Carla aangekomen en die is met de volle auto naar huis gereden. Om 4 uur kreeg ik weëen, Cas en oma kwamen nog even langs voor een kus, want Cas was behoorlijk van slag toen ik in het ziekenuis moest blijven. Vanaf het moment dat de weëen kwamen ging het snel. Om 18.28 uur is Tijn geboren. Hij scoorde prima en liet meteen van zich horen. Ik heb hem zelf aan kunnen pakken en Sander heeft de navelstreng door mogen knippen. Al met al een heftige en emotionele ervaring. s' Avonds om half negen kon Cas zijn nieuwe broertje even knuffelen, ook oma Carla en oom Sjoerd mochten Tijn bewonderen. Zondag moesten we in het ziekenhuis blijven omdat het nog niet zeker was of Tijn ziek was van de GBS. De regel is dat je in dat geval 48 uur moet blijven vanaf het moment van de geboorte. Ik had namelijk maar 1 gift antibiotica kunnen krijgen door de speedy-bevalling. Ook was zijn bloedsuiker erg laag, dat is wel vaker zo bij kindjes met een 'laag' geboorte gewicht (onder de drie kilo). Tijn woog bij geboorte 2860 gram en is 45 centimeter lang. Gelukkig verklaarde de kinderarts Tijn gezond en mochten we maandagmiddag rond 12 uur naar 'huis'. Inmiddels zijn we 2 dagen thuis en vinden we een beetje ons ritme. De borstvoeding komt goed op gang alleen drinkt hij niet zo goed uit de borst. Dat heeft te maken met mijn stuwing. Voorlopig voeden we hem bij met fingerfeeding met afgekolfde melk. Het is een tevreden mannetje; hij slaapt goed, drinkt prima en is regelmatig wakker en alert. Hij ziet alleen een beetje geel. Hiervoor wordt hij vanmiddag geprikt en krijgen we aan het einde van de dag de uitslag. Dan horen we of het goed is, of dat hij toch nog even in het ziekenhuis onder de lamp moet. Afwachten dus. Ik ga hem zo maar eens even voeden. Op dit moment zit ik te typen met koolbladeren in mijn bh, dat helpt verkoelend en tegen de stuwing. Tja... Ik zal vanmiddag nog even een fotootje plaatsen van ons nieuwste schatje.

Aan het einde van de dag belde de verloskundige met goed nieuws. Tijn hoeft niet naar het ziekenhuis. Hij moest onder de 360 zitten en Tijn zat op een waarde van 256. Prima dus! Een hele opluchting, al hebben we er al die tijd vertrouwen in gehad dat het goed zat. De hielprik en gehoortest heeft hij goed doorstaan en zijn oren zijn voldoende bevonden. Cas vind z'n nieuwe broertje lief en een beetje spannend. Hij heeft hem al op schoot gehad en knuffelt hem graag, al vind hij het ook leuk om een beetje hardhandig te zijn en ons uit te testen. De kaartjes zijn de deur uit, dus let op de brievenbus! 

38 weken

Ongeloofelijk maar waar, vandaag zit ik op 38 weken! Wie had dat gedacht?! En als het zo door gaat duurt het nog wel even. Zit regelmatig te zuchten en te steunen, wapper met van alles tegen de warmte en heb regelmatig harde buiken. Voel me soms net een pinguin, die schommelen ook zo bij het lopen. Bij het uitlaten van Max had ik gisteren veel kramp. Die is weer weggetrokken gedurende de nacht. Ach ja, het hoort erbij. Allemaal voortekenen. Ben wel minder gespannen omdat we in de safe-zone zitten. Bij de controle was alles goed. De arts blijft maar roepen dat het kindje er klaar voor is en dat 'tie zo kan komen. Jaja. Houd wel erg veel vocht vast. Heb bij het opstaan al dikke paarse voeten. Ook zijn mijn vingers stijf en tintelig. Maar afgezien daarvan mag ik niet klagen. Voel me de ene dag goed en de andere dag minder. Ook dat hoort erbij. Cas is de afgelopen dagen ziek geweest. Zondag was hij al erg pieperig. Toen waren we op de Vogeltjesmarkt in Antwerpen, leuke markt hoewel er weinig vogels te vinden waren. Aan het einde van de dag had hij vreselijk rode wangen. Maandag werd het nog erger, 's avonds had hij verhoging. Ook eet hij de laatste dagen slecht en plast ontzettend weinig. Dinsdag haalden we hem in paniek uit bed. Hij was niet rustig te krijgen, huilde alles bij elkaar en wilde maar niet liggen. Hij bleek 39.4 te hebben. De rest van de dag hebben we heel rustig aan gedaan en 's middags heeft hij ruim 2,5 uur geslapen. Woensdag leek het alweer beter te gaan, hij kreeg praatjes en heeft zijn kamer verbouwd in plaats van geslapen. Ook was de verhoging weg. Ik heb hem vanmorgen dan ook maar gewoon naar de PSZ gebracht. Dan kan hij daar z'n energie een beetje kwijt. Hij kan vanmiddag even naar bed als het nodig is. Met dit lekkere weer is hij niet binnen te houden. Hij wil buiten fietsen, duikelen, voetballen, rennen, oma in de tuin helpen, met papa klussen etc. Dat is meestal prima ( is zelfs fantastisch ), alleen gaat hij maar door tot hij erbij neervalt. Dat is niet altijd even handig. Dan heb ik hem liever even voor de tv om bij te komen. Soms is hij zo ontzettend dwars rond etenstijd dat hij geen hap naar binnen krijgt. Bij het naar bed gaan is hij dan een enorme stuiterbal. Hij houdt zichzelf wakker met rennen, gooien, smijten, niet luisteren en andere stoute dingen. Waardoor het naar bed gaan niet altijd leuk verloopt. Ach ja, nieuw ritme met de zomertijd & het lekkere weer, overdag niet meer slapen en een moeder die niet zo actief is en af en toe een kort lontje heeft. Het is ook niet makkelijk..! Oh ja, een ander belangrijk nieuwtje is dat Cas zindelijk is! Sinds een paar dagen slaapt hij 's nachts ook zonder luier. Hij was al een paar weken droog 's nachts, maar soms ligt hij 's ochtends nog een tijdje in bed te spelen en we waren bang dat hij het dan niet meer op zou kunnen houden. Maar het gaat fantastisch!

Papa's nieuwe werk

Wat een leukie hé !? Een fotootje van papa op z'n nieuwe werk.  Hier is hij bezig met een onderhoudscheck van één of ander speciaal apparaat dat de aderen zeer nauwkeurig kan opzoeken en kan opereren (of zoiets). De kleren hebben te maken met het feit dat het apparaat zich bevind in één van de Operatie kamers. Het is inmiddels april, dat betekend dat zijn proeftijd voorbij is. Zijn evaluatiegesprek is goed verlopen en ze zijn zeer tevreden over zijn werkzaamheden en inzet. Dusss... Dat is goed nieuws en geeft weer wat zekerheid. Nu moet ik nog even een baby krijgen en een baan vinden...

37 weken

Yes, we've made it, 37 weken vanaf vandaag!!! De baby 'mag' nu officieel komen! Ben erg trots op deze prestatie, al klinkt dat misschien een beetje gek. Zit met vreselijke rugpijn achter de computer, want we zijn net naar buiten geweest. Max en ik hebben een flink stuk gelopen (Cas heeft natuurlijk gefietst) in de motregen en met flinke tegenwind. De kitesurfers vlogen over het water door de harde wind. Een prachtig gezicht trouwens. Cas wilde niet slapen, hij brak zowat de boel af in zijn kamer. Heb hem er dus maar weer uitgeplukt. Vanmorgen heeft hij getrakteert op de PSZ. Hij vind dat hele gedoe er om heen maar niets. Al die aandacht en die ingewikkelde liedjes..!Morgen hebben babe en ik weer een afspraak bij het ziekenhuis. Dan horen we ook meer over de GBS. Straks komt Sander thuis en dan hebben we weekend. Luxe hoor! Daar moeten we nu nog maar even van genieten want als ik aan het werk ga zal ik in iedergeval op vrijdag gaan werken. Maar dat is toekomstmuziek. ( Heb trouwens vandaag wel aan mijn CV en open sollicitatiebrief gewerkt...)

Vandaag (vrijdag) naar het ziekenhuis geweest voor controle. Dat ging allemaal erg relaxed. Het was een fijne arts en dat geeft vertrouwen. De baby ligt er helemaal klaar voor, ver ingedaald in mijn bekken. Hartslag is prima, bloeddruk is goed en ik voel me beter in vergelijking met vorige week. Ik slaap beter en heb minder last van krampen en een 'raar' gevoel in de onderbuik. Al heb ik nog steeds regelmatig harde buiken en een krampje hier en daar. Maar dat hoort erbij. Volgens de gynacoloog gaat het niet heel lang meer duren voordat de bevalling inzet. Juist omdat de baby al zo laag hangt. Maar het fijne hiervan is dat het nu "mag". Dat geeft mij wel een soort rust.  Op kweek hebben ze geen GBS terug gevonden, maar er zijn wel kleine hoeveelheden bacterieën in de urine gevonden. Op zich niet erg, maar wel iets om in de gaten te houden. Mocht de bevalling inzetten dan moet ik naar het ziekenhuis als de weeën om de 5 minuten komen omdat ze graag 2x een gift antibiotica geven. En dat moet om de 4 uur. Maar goed, zo ver zijn we nog niet.

3e verjaardag Cas

Afgelopen zondag hebben we de 3e verjaardag van Cas gevierd. Wat een feest! Het begon 's ochtends met liedjes op bed en een heerlijk ontbijtje met warme broodjes, cadeautjes, vlaggetjes en ballonnen beneden. Hij is behoorlijk verwend, van oma Carla kreeg hij rolschaatsen, een dvd box van Lars de ijsbeer en hamertje tik. Van ons kreeg hij een halve fiets ( die kwam 's middags met opa & oma mee) een horloge (die was verkeerd bezorgd en krijgt hij later nog) en een zonnebril. Van de omi's kreeg hij een doktersset, 2 kleurstickerboeken en een dvd'tje. Later kreeg hij nog een stoere op-z'n-kop-auto van z'n vriendje Lucas en een prachtig prentenboek van vriend Deen. Oom Arnoud had een gaaf autokleed mee. Die werd meteen uitgetest door de boys. Opa Aad en oma Mary hadden de fiets in de achterbak staan ( zij gaven ook een halve --> 0,5+0,5=1) en die was toch wel het aller-aller-aller-mooist! Cas stond te springen van ongeduld bij de kofferbak. "Mijn fiets!" riep hij verwonderd uit toen hij hem zag staan. We hadden de week ervoor wat fietsen bekeken en gepast. Hij mocht toen ook even op dit model rijden, dus deze fiets kwam hem bekend voor. Het is alleen nog steeds lastig te begrijpen dat hij nu écht van Cas is. De vorige keer moest hij hem namelijk achter laten in de winkel. Hij is er nu nog steeds van overtuigd dat hij de fiets te leen heeft en straks weer terug moeten geven... Natuurlijk hebben alle boys de fiets even getest. Na de lunch zijn we een stukje wezen lopen/fietsen door de buurt. Het was heerlijk weer en in het speeltuintje onderweg was het superdruk. Bij terugkomst heeft Cas de fiets niet meer losgelaten. Hij heeft er wel 100 rondjes meer door de tuin gereden. De fiets heeft er nu al een heleboel kilometers opzitten! Een goed cadeau dus! Het was ontzettend fijn en gezellig dat goede vrienden (met kids) en familie de lange reis naar 't Zuiden hadden gemaakt voor deze speciale dag. Oom Sjoerd moest helaas werken overdag maar kwam rond half zes nog even langs piepen. Hij bracht een superstoere voetbal mee, met echte voetbalschoenen ( zonder noppen weliswaar). Ik ben, toen iedereen vertrokken was, op de bank gaan liggen er niet meer af gekomen tot etenstijd,  Cas viel tijdens het eten van de pannekoeken bijna in slaap. Toen ik hem naar bed bracht begon hij te huilen; "ik ben nog niet moe, ik wil fietsen en voetballen." Prompt daarop viel hij in een diepe slaap. Vanmorgen bij het opstaan had hij z'n voetbalschoenen al weer aangetrokken onder z'n nachtkleding en wilde zonder te ontbijten de tuin al weer in rennen voor een potje 'foebal' en een rondje op z'n fiets. De schoenen heeft hij niet meer uitgetrokken. Gelukkig kon ik hem wel overhalen om eerst even iets te eten. Verder vandaag erg rustig aan gedaan. Lekker voor de tv gehangen met een nieuw dvdt'je en in het zonnetje gefietst naar het winkelcentrum. Fijn! Morgen is hij officieel jarig, maar dat is zo onhandig. Sander gaat vroeg werken en is 's avonds pas heel laat terug en ook oma Carla is de hele dag weg. Morgen weer zo'n rustige dag, hoop ik. 's Middags gaan de kindjes van de psz naar een kinderboerderij in Roosendaal. Cas blijft lekker thuis. We vinden het nog wel een erg grote stap om met de auto op weg te gaan met ouders, kinderen en leidsters die we nog maar een weekje kennen. M'n buik lijkt al weer wat lager te "hangen". Denk dat de baby nog verder is ingedaald. Voel me oké. Ik ben wel erg moe en heb veel rugpijn, maar de krampen lijken weg en heb geen zeurderig gevoel meer in onderbuik. Denk nog wel dat het elk moment kan gebeuren, dus heb nog niet echt vertrouwen in het halen van de 40 weken. Maar we gaan het zien!

Hmmm

Hmmm, vannacht niet geslapen door de zeurderige pijn in rug en buik. Vanmorgen leek het weggetrokken te zijn, maar heb de hele dag al last van krampen, een drukke baby en die zeurderige pijn in onderbuik. Zou het dan... vandaag...? We gaan het merken. Heb vanmiddag een afspraak bij de klinisch verloskundige. Dan kan ze mooi even kijken en beoordelen. Heb ook het idee dat ik een plofkop heb, veel vocht vasthoud en snel zucht en steun. Het is alleen nog niet zo erg om meteen richting ziekenhuis te vertrekken. Vreemd gevoel, een beetje onbestemd. Daarnaast voel ik me tussendoor wel weer oké. Dus dan denk ik ach, het zal wel meevallen. Maar, nu ik er over nadenk, komt het wel om de zoveel tijd weer terug... Zit inmiddels op 36 weken en 1 dag. Verder als de vorige keer, maar nog niet zoals het hoort. Tja. Ik laat het weten..!

Oké, net terug van het ziekenhuis. Er is een hartfilmpje gemaakt en ik moest urine inleveren. De hartfilmpjes zijn goed; er waren geen bijzonderheden te zien, bij de baby en bij mij niet. Geen duidelijke weeënactiviteit. De klachten die ik heb kunnen ook veroorzaakt worden door een blaasontsteking. De uitslag daarvan krijg ik vanavond. Ook wordt er weer urine op kweek gezet om de GBS te checken, maar dat duurt minstens een paar dagen. Dusss. Hoop dat ik vanavond een beetje kan slapen. Voor het zelfde geld breken mijn vliezen vanavond en waren het wel voorweeën. Qua ontsluiting was er  namelijk al 1 cm, maar dit kan ook al een paar dagen of een week aanwezig zijn. Zegt dus niets.

Next morning; Hoi pipeloi, heb heerlijk geslapen, om 20.00 uur ging het licht alweer uit. Kon het nieuws niet meer volgen, te veel ellende en té moe. Heb, met de gebruikelijke plas -en draaionderbrekingen goed geslapen. Ik stond op zonder krampen en harde buiken. Misschien toch voorweeën. Laten we het maar hopen, wie weet loopt het deze keer wél zoals het hoort..! Oh, ja. Heb geen blaasontsteking, de rest is op kweek gezet en hoor ik volgende week vrijdag.

36 weken

Precies vandaag 36 weken zwanger. Wow, weet niet zo goed wat ik er mee aan moet. Verwacht de baby elk moment. Als ik 's nachts wakker wordt, bij het plassen en als ik een krampje of wat rugpijn heb. Raar hoor! Morgen weer controle. Dan zullen we het horen en zien hoe hij erbij ligt. Kan merken dat de baby minder ruimte heeft. Hij drukt erg op mijn bekken en na het eten is fietsen of in een stoel zitten geen pretje. En die schoenveters! Pffft. Dat besteed ik mooi uit, als het kan tenminste. Gelukkig wordt het mooier weer en kan ik af en toe ook slippers aan. Dat is toch een groot voordeel  van zwanger zijn met mooi weer! Ik zit nu in een stil huis achter de computer. Cas is voor het eerst alleen naar de peuterspeelzaal. Ik moest wel even slikken toen ik hem daar achter liet. Toch spannend. Hij leek het allemaal wel prima te vinden, liep naar de juf toe en liet zijn brandweerhelm zien. Daarna klom hij op de tractor en zwaaide me met een lach uit via het raam aan de voorkant. Tja, heerlijk die vrijheid, maar ook gek na zoveel weken in elkaars nabijheid. We werden af en toe gek van elkaar, maar hadden ook een soort ritme gevonden en begrepen elkaar ontzettend goed. Zo goed, dat Sander af en toe echt z'n best moest doen om er tussen te komen. Wel goed dus, dat Cas nu lekker met andere kindjes speelt. Volgende week, op zijn verjaardag, gaan ze met auto's naar de kinderboederij. Dat vind ik ook wel spannend. Dan gaat hij bij andere papa's en mama's in de auto naar een andere stad. Op het kdv had ik er toch wat meer zicht op omdat ik er zelf werkte. Tja, loslaten... Op vrijdag is Sander ook vrij, Cas gaat dan 's middags naar de psz van 1 tot half 4. Dat is ook lekker. Zo hebben we samen ook wat tijd en straks als de baby er is, is er ook quality-time met z'n drietjes. Goed geregeld toch?! Het huis is nog niet verkocht. Het leek in eerste instantie super goed te gaan met kijkers, maar sinds 2 weken is het stil. Helaas. We hopen dat de lente de mensen weer enthousiast maakt, ook gaat de makelaar binnenkort nieuwe, zonnige foto's maken. We hebben hier wel wat op het oog, maar dat gaat niet werken als ons eigen huis nog niet verkocht is. Afwachten dus. Bij Sander op het werk gaat het super. Hij heeft het ontzettend naar zijn zin. We hebben eindelijk een beetje ritme te pakken. Hij staat namelijk erg vroeg op (half 6) om dan om half 8 op z'n werk te kunnen zijn. Doordat hij dit doet werkt hij 4 dagen en is dus ook 3 dagen vrij. Super! De ene keer komt hij thuis met verhalen of het maken van een hart-longmachine op de OK (terwijl er iemand geopereerd wordt) en de andere keer is hij bezig geweest met een couveuse op de afdeling neonatologie. Dat bracht wel even wat herinneringen terug! Soms is er bureauwerk en dan zit hij achter de computer of pielt wat aan een pompje en op het andere moment moet hij naar een andere locatie en werkt daar aan een mri-scan-machine, op de kankerafdeling of IC. Heel afwisselend dus en ook best heftig. Op dinsdag vertrekt hij vroeg naar zijn werk en zie ik hem pas weer rond elf uur in bed, dan is hij naar de opleiding. Die gaat trouwens ook erg goed en vindt hij ontzettend leuk. Al met al een goede stap dus! Wat trouwens niet betekend dat het soms ook wel moeilijk is hoor. Ik ben veel alleen, mis mijn vrienden/vriendinnen en oude werkplekkie. Ook blijft het lastig om geen eigen huis te hebben. We hebben het erg fijn bij oma Carla en ze zorgt goed voor ons, maar het is toch anders. Maar goed, ook dat komt wel weer. Ik ga nog eens even wat internetten en werken aan het geboortekaartje. Die moet toch ook een keertje af... Oh ja, zondag vieren we Cas z'n verjaardag met een klein groepje. We hadden dit gepand onder voorbehoud aangezien we niet wisten/weten wanneer de baby zich aandiend. Dat wordt vast gezellig. Cas krijgt een nieuwe fiets... een echte! Maar dat ziet hij dan pas. Hij is echt al zo groot, blijf me er af en toe over verbazen. 3 jaar alweer.      

Volgende pagina »